Ellerim Anne

Ellerim anne,

tutmak isteyip bir türlü tutamadığım hayallerle dolu. Daha hiç doğurmadığım çocuğumun bana uzattığı ellerine veremediğim cevapla , gerçekleştiremediğim sözlerin boşluğa gitmesine, sevmeyi bile bilmediğim bir adamın aklıyla dolu. Onu nasıl öğrenirim anne, onu nasıl bilirim, onu nasıl tutarım?

 Nasıl? 

Ellerim anne, 

özlediğimi çok iyi bildiğim seslerle, haykırışlarını bildiğim ezberlediğim insanlarla, bir fincanın ters dönmüş tehlikesinde dolu anne.

Anne ; ben ellerimdeyim ama ellerim bende mi anne?

Çözümleyemiyorum, birleştiremiyorum, yapıştıramıyorum zamanı ellerime. Delicesine istesem de yapamıyorum bunu. Ellerim anne, ellerim ne birbirini tanıyor ne de birbirlerinden haberdar anne.

Ellerim anne, ellerine doğmuşken ellerimden giden eller anne.

Ellerim.

Yorumlar

Yorumlar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Araç çubuğuna atla